Terugkeer naar Sepang: actieve aerodynamica en zware remzones in Maleisië

Na de spannende ontknoping in Azerbeidzjan, waar George Russell ternauwernood Max Verstappen van de zege hield, reist het veld direct door naar Maleisië. Omdat de Grand Prix van Bahrein in april niet kon plaatsvinden, fungeert het Sepang International Circuit begin oktober als vervangende locatie voor de 22ste editie van die race. Het betekent het eerste optreden van de koningsklasse op het Maleisische asfalt sinds 2017.

Slechts tien coureurs op de huidige startopstelling reden ooit een Grand Prix op de 5,543 kilometer lange baan. Het door Hermann Tilke ontworpen circuit telt vijftien bochten en stelt hoge eisen aan de mechanische grip en de aerodynamische balans. Vooral in de snelle middensector, waar de combinatie van bocht 5 en 6 de hoogste bochtensnelheden van de ronde oplevert, is een stabiele achterkant onmisbaar.

Naast de snelle passages kenmerkt Sepang zich door asymmetrische remzones die de remstabiliteit flink op de proef stellen. Voormalig F1-coureur Jolyon Palmer legt via Formula 1 uit dat het aanremmen voor bocht 11 en bocht 14 verraderlijk is, omdat rijders insturend moeten vertragen. Bij het ingaan van bocht 14 blokkeert het rechtervoorwiel daardoor snel, wat direct ten koste gaat van de exit richting het lange rechte stuk.

Op aerodynamisch vlak biedt het Maleisische asfalt een uitgelezen meetpunt voor het 2026-reglement. De auto's beschikken over zogeheten 'Straight Mode', waarbij de bovenste elementen van de voorvleugel synchroon met de achtervleugel inklappen om de drag op de rechte stukken fors te reduceren. De officiële organisatie heeft vier secties aangewezen voor deze actieve configuratie: het rechte stuk van start-finish, tussen bocht 3 en 4, tussen bocht 8 en 9 en tussen bocht 14 en 15.

Het inhalen verloopt volgens Formula 1 via de nieuwe 'Overtake Mode', die het traditionele DRS vervangt door een tijdelijke elektrische vermogensboost. Coureurs die bij de detectielijn bij het uitkomen van bocht 15 binnen een seconde van hun voorganger zitten, mogen op het start-finishgedeelte extra batterijvermogen aanspreken. Deze combinatie van minder luchtweerstand en verhoogde elektrische topsnelheid zal de slipstreamgevechten naar bocht 1 direct beïnvloeden.

De omstandigheden rondom Kuala Lumpur voegen traditioneel een extra variabele toe aan het weekend. Extreme hitte en een hoge luchtvochtigheid vergen veel van het koelingspakket en de coureurs, terwijl plotse tropische stortbuien de baangrip binnen enkele minuten kunnen wegvagen. De laatste regenoverwinning van Ferrari dateert overigens van Sepang in 2012, toen Fernando Alonso vanaf de achtste startplek zegevierde.

Dat een Grand Prix uitwijkt naar een ander land is historisch niet uniek, zoals eerdere edities van de Grands Prix van San Marino, Luxemburg en Zwitserland lieten zien. Voor de engineers draait het weekend vooral om het vinden van het juiste compromis tussen maximale downforce in de technische secties en minimale luchtweerstand op de rechte stukken. Met Sebastian Vettels ronderecord van 1:34.080 uit 2017 als historische referentie begint het veld nagenoeg met een schone lei aan de afstelling.

Terug naar al het Formule 1-nieuws