Hamilton eert Ferrari-erfgoed in Monza met uitzonderlijke F40

De entree van Lewis Hamilton in de paddock van Monza was tot in het kleinste detail geregisseerd. Waar coureurs doorgaans arriveren in ter beschikking gestelde bedrijfswagens, koos de zevenvoudig wereldkampioen voor een zelf aangeschafte en in Maranello gerestaureerde Ferrari F40. Daarmee zette de Brit niet alleen een kinderdroom in de schijnwerpers, maar claimde hij nadrukkelijk zijn plek binnen de rijke fabriekshistorie van de Italiaanse renstal.

Het verhaal achter dit specifieke exemplaar grenst aan het absurde. Volgens berichtgeving van Formel1.de kocht de vorige eigenaar de bolide destijds nieuw in Maranello, reed er exact 69 kilometer mee naar huis en zette de wagen vervolgens decennialang onder een doek. De passagiersdeur was zelfs nog nooit geopend toen Hamilton het stoffige verzamelobject overnam met het doel om er daadwerkelijk mee te gaan rijden.

Tijdens de demontage en technische inspectie in Maranello bleek het mechanische binnenwerk de tand des tijds probleemloos te hebben doorstaan. De grootste verrassing volgde toen monteurs het motorblok uitbouwden: in het gietwerk bleek het nummer 44 ingeslagen. Voor Hamilton voelde die ontdekking als een voorbestemde bevestiging van zijn overstap naar het Italiaanse merk.

Historisch gezien past Hamiltons aankoop in een traditie waarin Ferrari-rijders zelden zomaar straatauto's kregen toegestopt. Oprichter Enzo Ferrari weigerde pertinent om wagens cadeau te doen aan zijn coureurs. Toen wereldkampioen John Surtees in Maranello aankwam in een geschonken BMW, eiste Il Commendatore dat hij een Ferrari kocht, hooguit tegen kostprijs.

Het model zelf ontstond eind jaren tachtig onder leiding van Nicola Materazzi als een van de laatste projecten van Enzo Ferrari. Het project geldt destijds als een vinnige reactie op de bureaucratie van meerderheidsaandeelhouder Fiat. De dubbel geblazen 2,9-liter V8 met 160 pk per liter bracht destijds pure Formule 1-turbotechnologie, inclusief oplossingen tegen vroegtijdige ontbranding, direct naar het asfalt.

Oorspronkelijk stonden er slechts vierhonderd exemplaren op de planning, maar de enorme vraag dreef de productie uiteindelijk op tot ruim dertienhonderd stuks. Om gewicht te besparen werd de laklaag destijds dermate dun gespoten dat de koolstofvezelstructuur zichtbaar bleef, een detail dat vandaag de dag de authenticiteit en marktwaarde bepaalt.

Met zijn zorgvuldig gekozen verschijning in Monza laat Hamilton zien dat hij zijn verbintenis met Ferrari niet louter zakelijk benadert. Door zichzelf te presenteren in het meest pure icoon uit het Enzo-tijdperk, positioneert hij zich als ambassadeur van de klassieke raceziel van Maranello.

Terug naar al het Formule 1-nieuws