Kortere Grands Prix in 2027: lapmiddel voor een wankel motorreglement

Het voorstel om de maximale raceafstand voor 2027 te verlagen van 305 naar 290 kilometer ligt inmiddels met brede instemming bij de teams. Volgens berichtgeving van Motorsport-Total.com kregen de renstallen het plan per e-mail voorgelegd en ontbreekt enkel nog de formele bekrachtiging door de World Motor Sport Council. Zelfs de traditioneel kortere Grand Prix van Monaco ontkomt vermoedelijk niet aan deze collectieve krimp.

De ingreep legt een pijnlijk compromis bloot rond de huidige motorformule, waar de gelijke verdeling tussen elektrisch vermogen en de verbrandingsmotor voor aanhoudende ergernis zorgt. Coureurs hekelen de onnatuurlijke rijstijl die nodig is om energie terug te winnen en het daaruit voortvloeiende jojo-effect op rechte stukken. Omdat dit technische concept destijds zonder voldoende kritische toetsing is doorgedrukt, probeert de FIA de resulterende complicaties nu met lapmiddelen te bezweren.

Om de verbrandingsmotor slagvaardiger te maken, is een hogere brandstofdoorstroom vereist, wat onvermijdelijk leidt tot een hoger verbruik. Voor 2028 is een verhouding van 60:40 vastgelegd, maar voor 2027 geldt een tussenstap van 58:42. Aangezien een grotere brandstoftank botst met het gewicht van de huidige wagens, bleef er technisch gezien maar één uitweg over: minder kilometers afleggen.

Aanvankelijk lag het scenario op tafel om uitsluitend circuits aan te pakken waar het verbruik structureel knelt, zoals Monza waar twee ronden geschrapt zouden worden. Ook het inperken van de verkenningsronden voorafgaand aan de startopstelling werd overwogen. Die selectieve ingreep stuitte echter op weerstand bij de commerciële rechtenhouder, die uiterst gevoelig blijft voor imagoschade rond de eigen regelgeving.

Door alle Grands Prix uniform in te korten, voorkomt de organisatie dat het falende reglement op specifieke circuits het hoofdonderwerp van het weekend wordt. Een algemene regelverandering creëert een dekmantel van gelijkheid waarmee de beleidsbepalers een herhaaldelijke publieke afgang ontlopen. Het typeert de politieke dynamiek in de paddock: wanneer een technische misrekening te zichtbaar dreigt te worden, kiest men voor de optische uitweg met het minste gezichtsverlies.

De situatie toont hoe de sport zichzelf klem heeft gezet met overhaaste besluitvorming rondom de krachtbronnen. Hoewel een historische inkorting niet uniek is – in 1958 kromp de afstand al van 500 naar 300 kilometer – voelt deze moderne correctie vooral als symptoombestrijding. De WMSC zal het voorstel bekrachtigen, maar het achterliggende probleem van een haperend motorconcept verdwijnt er niet mee.

Terug naar al het Formule 1-nieuws